WIBOR (Warsaw Interbank Offered Rate) to wskaźnik, który od lat służy w Polsce jako baza do ustalania oprocentowania kredytów (np. hipotecznych) i instrumentów finansowych. Sposób jego ustalania budzi jednak wiele wątpliwości:
1. Brak realnych transakcji – WIBOR jest ustalany na podstawie deklaracji banków o tym, po jakiej stawce mogłyby pożyczyć sobie pieniądze, a nie faktycznych transakcji. W praktyce rzeczywiste transakcje między bankami są zawierane bardzo rzadko, wskaźnik opiera się więc w większości na danych szacunkowych.
2. Wymogi prawa europejskiego (BMR) – unijne rozporządzenie BMR (Benchmark Regulation) wymaga, aby stawki referencyjne były oparte na danych z rzeczywistych transakcji rynkowych. WIBOR nie spełnia tego warunku w wystarczającym stopniu.
3. Wiarygodność i odporność na manipulacje – po światowym skandalu związanym z LIBOR (London Interbank Offered Rate) regulatorzy zaczęli wymagać, aby wskaźniki referencyjne były bardziej przejrzyste, trudniejsze do zmanipulowania i faktycznie odzwierciedlały warunki rynkowe.
Wskaźnik WIBOR ma zostać zastąpiony przez wskaźnik POLSTR (Polish Short Term Rate), wcześniej znany jako WIRF. Decyzja o zmianie została podjęta w ramach reformy wskaźników referencyjnych w Polsce, mającej na celu zwiększenie transparentności i stabilności rynku finansowego. W 2028 roku WIBOR ma zostać całkowicie wycofany z obrotu, a POLSTR stanie się jedynym wskaźnikiem referencyjnym.
Jeśli posiadasz umowę kredytową w złotych, zachęcamy do przesłania jej do bezpłatnej analizy pod kątem obecności klauzul odwołujących się do wskaźnika WIBOR.
