W dniu 16 kwietnia 2026 roku TSUE wyda kolejne wyroki w sprawach tzw. kredytów „frankowych”. W jednym z nich odpowie na pytanie czy wniesienie przez bank pozwu przeciwko konsumentowi w trakcie trwania procesu z powództwa kredytobiorcy o ustalenie nieważności umowy kredytu przerywa bieg przedawnienia roszczenia o zwrot kapitału kredytu (sprawa C-752/24, Jangielak), a w kolejnym czy sąd krajowy, w przypadku ustalenia nieważności umowy kredytu na skutek zawarcia w niej nieuczciwych warunków umownych może uwzględnić przedawnione roszczenie banku o zwrot kapitału kredytu powołując się na względy słuszności lub zasady współżycia społecznego (sprawa Rzepacz, C-753/24).
Tego dnia TSUE odpowie na jeszcze jedno pytanie, a mianowicie czy bieg terminu przedawnienia roszczenia banku przeciwko konsumentowi o zwrot kwoty udostępnionej kredytobiorcy w wykonaniu nieważnej umowy kredytu, zostaje przerwany przez złożenie przez konsumenta oświadczenia, że jest on świadomy, że w związku z nieważnością umowy ma obowiązek zwrócić świadczenie, które otrzymał od banku w wykonaniu nieważnej umowy (kapitał kredytu) oraz czy złożenie tego oświadczenia może uzasadniać nieuwzględnienie upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego bankowi względem konsumenta (sprawa Falucka, C‑901/24).
Wyroki te mogą mieć kluczowe znaczenie dla ujednolicenia linii orzeczniczej w sprawach z powództwa banków przeciwko kredytobiorcom o zwrot kwoty kapitału. Aktualnie sądy badając przedawnienie roszczenia banku podchodzą do tego w sposób zróżnicowany. Nadto co ważne, wyroki TSUE w powyższych sprawach mogą przesądzić o tym, że część roszczeń banków przeciwko kredytobiorcom zostanie uznane za przedawnione.
Ponadto tego samego dnia dnia Rzecznik Generalny TSUE wyda opinię w sprawie C-23/25 – Sutuska, w której to wypowie się co do tego, czy po ustaleniu nieważności umowy kredytu bank ma obowiązek zwrócić na rzecz kredytobiorcy równowartość poniesionych przez bank kosztów ubezpieczenia ryzyka banku takich jak ubezpieczenie niskiego wkładu własnego czy ubezpieczenie pomostowe, które stanowiły zabezpieczenie spłaty kredytu, a także czy bank nie ma obowiązku zwrotu na rzecz konsumenta równowartości poniesionych przez niego kosztów, w tym ubezpieczenia nieruchomości i ubezpieczenia na życie, które stanowiły zabezpieczenie spłaty kredytu a zabezpieczały ryzyko konsumenta.
Opinia Rzecznika Generalnego nie wiąże TSUE, a stanowi jedynie propozycję rozstrzygnięcia w sprawach, które rozpatrują Sędziowie TSUE.
