W dniu 2 lipca 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w połączonych sprawach C-261/25 Ścierbek i C-262/25 Drózdzik. Wyrok ten rozstrzygnął kwestię, od jakiej daty Bank powinien liczyć termin przedawnienia swojego roszczenia wobec Kredytobiorców o zwrot udostępnionego kapitału kredytu.
Co wskazał TSUE?
Trybunał wskazał, że termin przedawnienia roszczenia Banku biegnie już od pierwszego zakwestionowania umowy przez konsumenta, a nie od daty wypłaty kredytu czy wpisu kwestionowanych klauzul do rejestru postanowień niedozwolonych.
Wskazany przez TSUE moment rozpoczęcia biegu przedawnienia dla Banku nie jest zależny także od tego, czy i kiedy konsument został poinformowany przez Bank o skutkach prawnych nieważności umowy.
Co oznacza to dla Kredytobiorców?
Powyższe oznacza, że Banki mają 3 lata na dochodzenie zwrotu kapitału od Kredytobiorców, a termin ten zaczyna się od dnia zakwestionowania przez Kredytobiorców klauzul zawartych w umowach. Po upływie tego terminu, Kredytobiorcy będą mogli z powodzeniem powołać się na przedawnienie roszczenia Banku o zwrot kapitału kredytu i tym samym uwolnić się od obowiązku zwrotu na rzecz Banku jakichkolwiek kwot z tytułu rozliczenia umowy kredytowej.
Wyrok TSUE rozstrzygnął dotychczasowe rozbieżności w orzecznictwie, dotyczące momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia roszczeń Banków o zwrot udostępnionego kapitału.
W ten sposób, Trybunał jednoznacznie przesądził, że termin ten rozpoczyna swój bieg już z chwilą pierwszego zakwestionowania umowy przez konsumenta, co kończy wieloletnie spory interpretacyjne w tym zakresie i zwiększa pewność prawną zarówno dla Kredytobiorców, jak i dla sądów rozpoznających tego rodzaju sprawy.
